tag:blogger.com,1999:blog-15727569385612671612011-07-08T03:23:24.238+03:00...ίσως πάλι φταίμε εμείς...nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-34726845960812249222010-06-14T00:54:00.005+03:002010-06-14T03:10:48.411+03:00

Μαζεύω τα κομμάτια μου, μου λείπει ένα, χάθηκε πριν ακριβώς εφτά μήνες.Μου λείπει Μου λείπει η φωνή του, το τραγούδι του που και στις πιο δύσκολες στιγμές έβρισκε τον κατάλληλο σκοπό και τον σιγοτραγουδούσε, μου λείπουν οι κόντρες μας για το παραμικρό (αγύριστα κεφάλια και οι δύο). Και δε θυμάμαι να του έχω πει πόσο τον αγαπώ, πόσο σημαντικός ήταν για μένα. Το καταλάβαινε, αλλά δεν του το έχω

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-71005350898773638192009-07-24T23:32:00.005+03:002009-07-24T23:58:43.922+03:00

Έλειπα για αρκετό καιρό, αλλά τώρα γύρισα. Για λίγο βέβαια, αλλά γράφω και πάλι.Μη νομίζετε ότι δεν διάβαζα τίποτα όλο αυτό το διάστημα, μάθαινα νέα σας, απλά δεν είχα διάθεση να εμφανιστώ, είχα τις "μαύρες" μου (όχι ότι τώρα είμαι καλύτερα...).Είχα πολύ δύσκολη άνοιξη και ακόμη δυσκολότερο καλοκαίρι ως τώρα και αναμένονται βροχοπτώσεις, χιονοπτώσεις και η γκαντεμιά στο μεγαλείο της!!! Και

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-38654672505763886062009-02-08T23:47:00.007+02:002009-02-09T00:19:35.161+02:00

Δευτέρα αύριο και ετοιμάζω τα πράγματά μου, διαπιστώνω ότι στην τσάντα μου γίνεται φυσικά πανικός. Μόνο εγώ λείπω από μέσα:) Το θέμα "τσάντα" μας απασχολεί όλες. Από τη στιγμή που έρχεται η ώρα να την αγοράσουμε, τι μέγεθος; βαλίτσας; μικρό; μεσαίο; μεγάλο;τι χρώμα; θα ταιριάζει με αυτά που έχω στη ντουλάπα; τι σχέδιο; τρίγωνο; τετράγωνο; ορθογώνιο; Το πραγματικό πρόβλημα είναι όμως άλλο, τί

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-46366167887443812272009-02-08T01:45:00.000+02:002009-02-08T01:47:36.992+02:00

Μια καλημέρα ήθελα να πω.

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-61460160821942301762009-02-04T22:48:00.001+02:002009-02-04T22:49:20.594+02:00

Πόσες φορές την ημέρα σας τυχαίνει να απαντάτε στο τηλέφωνο και να είναι λάθος αριθμός;Περισσότερες από μένα αποκλείεται. Σας προκαλώ.Μια τυπική μέρα στη δουλειά μου αποτελείται από δεκάδες τηλεφωνήματα σχετικά με τη δουλειά και μες τον πανικό αυτό, τα δέκα-δεκαπέντε είναι σίγουρο ότι θα είναι λάθος. Ξεκινάω την ημέρα μου προσπαθώντας να απαντήσω σε e-mails που καταφθάνουν συνέχεια και όλα έχουν

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-18661135069427740572009-01-10T22:38:00.005+02:002009-01-10T22:58:32.640+02:00

Μας κορόιδεψαν!Ναι, από παιδιά μας κορόιδευανόταν μας λέγαν παραμύθιαΜας κορόιδευαν όταν μας έλεγαν πως το καλό πάντα νικάει το κακό,το δίκιο είναι καλύτερο από το άδικοη τιμιότητα είναι αρετή, τον άτιμο δεν τον θέλει κανείςτα παιδιά είναι αθώαΚαι τώραβλέπουμε τον κόσμο να είναι άνω κάτωβλέπουμε τον ξεπεσμό σε όλο του το μεγαλείοο άτιμος επιβραβεύεταιτο δίκιο δεν υπάρχειτον καλό τον λένε και

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-46843511676871183842009-01-07T05:36:00.006+02:002009-01-07T06:10:43.873+02:00

Προσπάθησα μάταια να κοιμηθώ. Αδύνατο. Τα μάτια μου λες κι έχουν ελατήρια και ανοίγουν από μόνα τους. Στριφογυρίζω ξαπλωμένη όπως είμαι, σαν εκείνη την ξύλινη χρωματιστή σβούρα που είχα βρει προχθές κάτω από το κρεβάτι. Το μόνο που καταφέρνω είναι να σκέφτομαι διάφορα. Και το ένα φέρνει το άλλο. Πράγματα βγαλμένα από τις ξεχασμένες γωνιές του μυαλού μου. Τι έπαθα; Αύριο (σήμερα πλέον) είναι η

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-22323761864266023922009-01-04T01:15:00.005+02:002009-01-04T02:07:15.784+02:00

...Το μηδέν θα κάνω κύκλο κι εκεί μέσα θα χορεύωΚι ας μην ξέρω που πηγαίνω, κι ας μην ξέρω τι γυρεύωΤη ζωή μου μηδενίζω, πάει να πει πως ξαναρχίζωΤη ζωή μου μηδενίζω, πίσω δεν ξαναγυρίζω... Κι εγώ μηδενίζω και δεν ξαναγυρίζω πίσω.Ο γέγονε, γέγονε...Τις μεγάλες αποφάσεις συνήθως τις παίρνω σε άσχετα χρονικά διαστήματα. Φέτος θα τις πάρω από την αρχή, τι θα ακυρώσω, τι θα κρατήσω. Και ξεκινάμε:

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-21033269467642850942009-01-03T21:53:00.006+02:002009-01-03T22:33:14.897+02:00

Αντί δικών μου σκέψεων,σκέφτηκα να αναρτήσω τις ευχές που μου έστειλαν διάφοροι γνωστοί. Εκτός λοιπόν από τα συνηθισμένα (καλή χρονιά, χρόνια πολλά, υγεία αγάπη ευτυχία κ.ο.κ.), έλαβα και τα εξής:η πιο όμορφη:"Για τη φετεινή χρονιά η ευχή είναι απλή:Χτίζουμε ένα όμορφο μέλλον, αν ζούμε ένα όμορφο σήμερα, γιατί το σήμερα γίνεται δυνατό παρελθόν που μας ορίζει."η πιο αστεία:"Σ΄όσους σε στεναχώρησαν

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-23463297457324593662008-12-27T18:23:00.002+02:002008-12-27T18:25:38.638+02:00

Γύρισα από τη βόλτα μου χωρίς χιονάνθρωπο, στεναχωρέθηκα,το χιόνι αντικαταστάθηκε από εκείνη την ψιλή ψιλή βροχούλα, που σε τρυπάει ως το μεδούλι καθώς πέφτει από ψηλά κι ας είναι ελαφριά σαν πούπουλο. Ακόμη πιο πολύ με στεναχώρησαν οι άνθρωποι.Εκεί που χαιρόμουν το χιόνι, είχα σταματήσει κοιτώντας με το κεφάλι ψηλά στον ουρανό αφήνοντας τις νιφάδες να μου χαϊδεύουν το πρόσωπο, περνάει από δίπλα

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-16656928464157383412008-12-27T14:20:00.005+02:002008-12-27T16:49:22.643+02:00

Όταν χιονίζει, γίνομαι σα μικρό παιδί. Και σήμερα χιονίζει, επιτέλους! Πάω μια βόλτα για να το χαρώ,μέσα στην πόλη βέβαια, αλλά και μόνο που θα πέφτει πάνω μου το χιόνι, για μένα είναι μεγάλη ευτυχία!Θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια που φτιάχναμε χιονάνθρωπο, αλλά δε θέλαμε να είναι καρφωμένος σ΄ένα σημείο, γι΄αυτό τον φτιάχναμε πάνω στο έλκιθρο του αδερφού μου για να τον πηγαίνουμε βόλτα. Πάω τώρα

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-5824232534124970972008-12-26T20:31:00.000+02:002008-12-26T21:11:42.902+02:00

Από τα αγαπημένα μου

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-77145175440864998252008-12-25T20:06:00.001+02:002008-12-26T21:22:01.001+02:00

Πρώτη ολοκαίνουργια ανάρτηση. Αν και τα τελευταία χρόνια έγραφα τις σκέψεις μου, δεν τις διάβαζε κανείς, μόνο εγώ για να θυμάμαι κάποιες στιγμές που πέρασαν. Μετά τα παράτησα (δε θυμάμαι γιατί) και όταν μετά ένα χρόνο, ήθελα να γράψω κάτι σε εκείνο το κόκκινο τετράδιο (ναι σε τετράδιο!), δεν το έβρισκα. Έψαξα παντού, έφαγα τον τόπο. Πουθενά. Έχασα τις σκέψεις μου, έλεγα και ξανάλεγα. Αποφάσισα

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-71268962798974148252006-11-30T22:43:00.012+02:002008-12-26T19:05:00.560+02:00

Νοέμβρης, Πάλι εδώ, μόνη Πιο σοφή (πιστεύω) Δεν κλαίω, Δεν πονάω, Αναπολώ τις καλές στιγμές που πέρασαν Λαχταρώ τις καινούργιες που θα΄ρθουν. Περιμένω Δεν είναι όμως μαρτυρικό πλέον ανασαίνω τον αέρα της προσμονής κάνοντας παράλληλα τα καθημερινά, τα μικρά, τα ασήμαντα και σημαντικά πράγματα της ζωής. Δεν τελειώνει τίποτα με μια χαμένη αγάπη. Δεν αρχίζει τίποτα με μια καινούρια Η διαδρομή είναι

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-85808432682565133292006-10-20T22:11:00.001+03:002008-12-26T19:05:00.561+02:00

Κάθομαι και σκέφτομαιΣκέφτομαι και θυμάμαιΘυμάμαι κι ονειρεύομαιΕΣΕΝΑΕσένα αγάπη μου,καληνύχτα,ίσως, αν μάθεις ν΄αγαπάςξαναβρεθούμε κάπου…

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-49244663193328080582006-08-25T22:00:00.004+03:002008-12-26T19:05:00.561+02:00

Αυγουστιάτικη νύχτα,Ζεστή, ήρεμηΗ πόλη άδεια ακόμηΣε ψάχνω, σε ζητώ,Δε σε βρίσκω!!!Δωδεκάμιση πήγεΚι η φωνή η δική σου Δεν ακούγεταιΕίναι μέσα μου όμωςΣ΄ακούω!!!Περιμένω ακόμηΤο τηλέφωνο αγκαλιάΘα σ΄ακούσω;ΤίποταΔεν υπάρχεις!!!Πόσο θα περιμένω;Πόσο θα υπομένωΤην απουσία σου;Σε ψάχνω, Μου λείπειςΕίμαι εδώ!!!Καληνύχτα μωρό μουΕλπίζω στο αύριοΝα ξεχαστώ!!!

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-27441581652034279702006-07-25T21:52:00.002+03:002008-12-26T19:05:00.562+02:00

Η επικοινωνία αδύνατηΠου πας καρδιά μου;Βαδίζεις στα τυφλά,Ελπίζοντας.Μια λέξη μόνο, ένα σημάδι,θα ήταν αρκετό,να δείξει το δρόμο.Μα τίποτα!!!

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-86641666817663993042006-02-03T21:28:00.001+02:002008-12-26T19:05:00.562+02:00

Ομίχλη έπεσε τη νύχταΟμίχληυγρή, θαμπή, πυκνή ομίχλη.Έπεσε στους δρόμουςΣτ΄αυτοκίνηταυγρή, θαμπή, πυκνή ομίχλη.Μέσα στην ομίχληδε βλέπεις καθαράδε βλέπεις που πας,ΟμίχληΗ αγάπη είναι σαν την ομίχληΗ καρδιά δε βλέπει Που πάειΠου να πάειΨάχνειΔε ξέρει, δε βλέπειΟμίχληΈπεσε πυκνή, υγρήΟμίχληΥγρή σαν τα δάκρυαΟμίχλη.Καρδιά μουΠου πας μέσα στην ομίχλη;Δε βλέπειςΤι κάνεις;ΟμίχληΈπεσεΠυκνήΥγρή, θαμπώνει

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1572756938561267161.post-40371359586059600752005-11-25T22:29:00.001+02:002008-12-26T19:05:00.563+02:00

Τελευταίες μέρες του Νοέμβρη, περνάει ο χρόνος. Κοινότυπο κι όμως τόσο αληθινό, περνάει η ζωή μας. Τι μένει;Στιγμές ευτυχίας, στιγμές που πάντα θα σε κάνουν να νιώθεις ΖΩΝΤΑΝΟΣ. Κι ας είναι μικρή η ζωή μας στην απεραντοσύνη του σύμπαντος,του χρόνου. Πάντα θα υπάρχουν στιγμές, λίγες, διάσπαρτες από δω κι από κει, σαν κομματάκια γαλάζιου ανάμεσα στα σύννεφα στον ουρανό μιας χειμωνιάτικης μέρας.

nikihttp://www.blogger.com/profile/02002370312371375741noreply@blogger.com0